کوچه های غربت و غم قحطی یک مرد بود

 خانه مان در غارت بی غیرتی نامرد بود

 

 گاهی اوقات حادثه هرچقدر دلخراش باشه ولی اتفاقی است و فقط حزن و اندوه و مارا در پی دارد و هروقت یادمان بیاید اندوهمان را در پی خواهد داشت و اگر حادثه دیده فردی عزیزی باشد چه بسا گریه و زاری را ما نیز همراه خود کند

اما 

اما

اما گاهی اوقات حادثه ای که فرد عزیزِما می بیند به خاطر دفاع از عقیده است به خاطر باقی ماندن یه مرامه, بابت از بین نرفتن یه حقیقته تا حقیقت بمونه و به اون حقیقت عمل بشه

و بی بی دو عالم زهرای مرضیه که عزیزترین است؛ جان عزیزخود وهمه چیز خود را برای باقی ماندن ولایت گذاشته تا ولایت بماند و ما لحظه لحظه زندگیمان را با ولایت پیش ببریم 

وقتی می یابیم که توقع بی بی را جامه عمل نپوشاندیم هربار که یاد بی بی و مظلومیتش بیفتیم به خصوص در فاطمیه 

هم حزن و هم خجالت باهم ؛ برما غالب می شود, البته باید خجالت و حزن عارض شود , آیا می شود؟

 



تاريخ : ۱۳٩۱/۱/۱٦ | ۱٠:۱۸ ‎ب.ظ | نویسنده : نوکران بی بی سلام الله علیها | نظرات ()
.: Weblog Themes By VatanSkin :.